Kelâmın ruhun dar geçitlerinden geçip kâğıda dökülmesi, her şair için bir nevi arınma gibidir.
Özlem Sarıkaya Demir, şiir kitabı “İz” ile bizi bu sessiz ama derinden çağılayan arınmaya ortak ediyor. Kitabı elinize aldığınızda hissettiğiniz ilk duygu; kelimelerin sadece seçilmediği, adeta bir ömür boyu kalbin eleğinden elenmiş ruhta demlenmiş olduğu göze çarpiyor.
”İz”, bir insanın kendi iç coğrafyasında çıktığı engebeli yolculuğun şiirleşmiş hali. Şair, insanın en korumasız hallerini, kırgınlıklarını ve sitemlerini, anlatırken, dili bir kılıç gibi kullanmak yerine, yaraya değen şifalı bir el gibi kullanmayı seçiyor. Bu edebi tercih, kitabı sadece bir şiir toplamı olmaktan çıkarıp, bir içsel yüzleşme rehberine dönüştürüyor.
Mısralar arasındaki o vakur duruş, aslında hepimizin ortak hikâyesi: “İnsan, en çok nerelerinden kırılırsa, oralardan başlarmış hayata yeni izler bırakmaya.” Özlem’in kaleminde sitem, bir küskünlük değil; bir varoluş çabasıdır. Öfke, bir yıkım değil; bir durulma arzusudur.
Yazarın bu derinlikli anlatımı, okuyucuyu hırpalamadan kendi derinliklerine davet eden mistik bir tını taşıyor.
Bir dostun kalbinden dökülen bu mısraların, okuyan her yürekte ayrı bir yankı bulacağına inanıyorum. Çünkü bu kitapta sadece bir şairin sesi değil, insanlığın o kadim ve sessiz çığlığı saklı.
Kendi içine bakmaktan korkmayan, kırıklarından ışık sızdırmayı bilen her ruh, bu kitapta kendinden bir parça bulacaktır.
Ruhumuzdaki tozu silkeleyen, bize “yalnız değilsin” diyen bu kıymetli eser için sevgili dostum Özlem Sarıkaya Demir’i kutluyorum. Kaleminin bıraktığı bu zarif iz, edebiyat yolculuğunda hep parlasın.
Meryem Akın
