Borsalarda beş küçük yatırımcının bir araya gelip hisse yönlendirmesi yasakken, serbest fonlara ve katılım payı sahiplerine tanınan sınırsız hareket alanı piyasada büyük bir adaletsizlik yarattı. Devasa bütçeleriyle hisselere giren bu fonlar, GrainTürk, Vişne Madencilik, Özata Denizcilik ve Gündoğdu Gıda gibi şirketlerin hisselerini yapay tavan serileriyle şişirdi. Hisselerin bu yükselişine aldanan küçük yatırımcı ise günün sonunda en büyük mağduriyeti yaşadı.
Oysa bu fırtına göz göre göre geldi. Piyasanın gözetiminden sorumlu olan Borsa İstanbul (BİST), tehlikeyi henüz Temmuz 2025’te tespit ederek Sermaye Piyasası Kurulu’na (SPK) bildirdi. BİST bu süreçte 164 tedbir kararı uyguladı; SPK’ya 28 uyarı mesajı ve 32 bilgi notu iletti. Hatta MSCI’ın Endonezya uyarısından hemen sonra, 30 Ocak 2026’da benzer bir tehlikenin Türkiye için de kapıda olduğunu SPK’ya yazılı olarak bildirdi.
Tüm bu uyarılara, Bakan Mehmet Şimşek’in işaretlerine ve uluslararası sinyallere rağmen beklenen radikal düzenlemeler zamanında hayata geçirilemedi. Dokuz aylık bir gecikmeyle ancak 22 Ağustos’ta çıkarılan rehber yayımlandığında, 4-5 milyar dolar seviyesinde çözülebilecek sorun 20 milyar dolarlık devasa bir krize dönüştü. Geçiş sürecinin de kötü yönetilmesiyle piyasada temerrütler ve sert çöküşler kaçınılmaz hale geldi.
Bugün mesele yargıya taşınmış durumda ve savcılık incelemelerini sürdürüyor. Ancak bir Bakan Yardımcısının kriz patladıktan sonra “Uyarılardan haberimiz olsa müsaade etmezdik” demesi, idari basiretsizliğin açık bir resmidir.
Şimdi önümüzde duran temel soru şudur: 4-5 milyar dolarlık bir risk 20 milyar dolarlık yıkıma dönüşürken yaşanan bu tablo basit bir “iş bilmezlik ve beceriksizlik” midir, yoksa göz göre göre yol verilen bir “suistimal” mi?
