“Kadehimi şerefine kaldırıyorum nihilist penguen!” Sen konfor ve güvenlik alanını terk etme cesaretini gösterip nereye gidiyorsun?
Geriye dönüp bakmaya tenezzül etmediğinden de anlıyoruz ki kararından eminsin ve adımlarını sorgulamıyorsun.
Belli ki, bunu bize söylemek istemiyorsun ve hatta “Alın dünyanızı başınıza çalın!” der gibisin. Senin kadar cesur olamıyoruz belki ama hiç değilse kadehimizi sana kaldırabiliriz. Bu kadar da cesaretimiz olsun.
Elbette böyle bir diyalog gerçek değil. Soru şu ki, bir canlının kendi habitatından farklı bir davranış göstermesi insanlar üzerinde neden bu kadar etki yaptı? Üstelik bu etki, düşünen birçok insanı kendisi ile yüzleşmek durumunda bıraktı.
Düşünen diyoruz, çünkü düşünmeyen ve sürü psikolojisinde yaşayıp bunun farkında bile olmayanlar için değişen bir şey yok.
Nihilist penguen…Sorgulayan insan…Düşünmeye gerek görmeyen insan…Ve diğerleri.
Böyle bir kategori içinde yerimizi belli etmek durumundayız. Aksi durumda zaten yerimiz aşikardır…
Yirmi birinci yüzyılın ilk çeyreğini henüz geçmişken, şu garip dünyamızda bir penguenin hissettirdiklerinin anlamını nasıl tarif edebiliriz?
İnsanlık nasıl bir çıkmaza doğru yol alıyor ki; bir penguenin sıradan olmayan davranışını görerek, kendi iç dünyasını sorgulama eğilimine giriyor?
Sorgulayan insan, sürüden aykırı davranabilmenin cazibesini; konfor alanından ve güvenli alandan uzaklaşmanın bir bedeli olduğunu hatırlatıyor.
İnsan varoluşunu sorgulaması açısından bir krizde midir?
Ya da tarihte görülmemiş bir sıkışıklık ve hassasiyet içinde midir?
Eğer bu soruların cevabı “evet” ise bu sefer, “Neden bu hale geldik?” diye başka bir soru ortaya çıkmaktadır.
Yazımızın konusuna bahis olan sıradan bir belgesel görüntüsü tarihin hangi döneminde bu kadar etkili olabilirdi?
Tahmin ediyoruz ki, bu sorunun cevabı “Bu dönem hariç hiçbir zaman.” “Vay canına, bir penguen bile yapabiliyorsa sen de yapabilirsin.” diye çevremizdekilere söylerken aslında kendimizle yüzleşmenin yansımasını ortaya dökmüş olduk.
Yeterince cesur muyum?
İşte bu sorunun yanıtı, her bireyin kendi içinde gizli ama dışa yansıması farklı oluyor. Ve insan her ne kadar varoluşu sorgulayanlardan olsa bile cesaret göstermediği ve bedel ödemeyi göze almadığı sürece sürü davranışının bir unsuru olmaktan kurtulamıyor.
Şimdi tekrar nihilist penguene dönelim. Kutuptaki bu sevimli dostumuz sayesinde bir ironi yapalım. Belki de bu sayede dünyanın ne kadar garip ve dramatik bir hale geldiğini daha sorgulayıcı bir şekilde düşünebiliriz.
Bütün insanlığa şöyle bir soru sorulsa: “Sabah uyandığınızda hangisinin resmini görmek istersiniz?
”Nihilist penguen mi, Trump mı?Gülümseten bu sorunun cevabını tahmin etmek zor değil. Ezici çoğunlukla kazanan taraf bellidir!Bu soruyu; hangisi daha sevimli, hangisi daha güvenilir, hangisi daha faydalı gibi istediğiniz şekilde değiştirebilirsiniz. Hatta, Trump’ın yerine, o kendini yeryüzünün sahibi zanneden diğer devlet başkanlarını da koyabilirsiniz.
Evet… Bir penguene yeniliyorsunuz dünya liderleri!
Bu gerçeğin farkında bile değilsiniz. Çünkü çevrenizdeki kuşak egonuzu fazlasıyla şişiriyor. Acı olan şu ki, dünyaya zarar veriyorsunuz ama kahraman gibi ilgi görüyorsunuz.
Şimdi arkamıza yaslanıp düşünelim. Kudretli devlet başkanlarını tek başına yenen sevimli dostumuzun şerefine kadeh kaldırılmaz mı?
Elbette kaldırılır. “Şerefine sevimli ve nihilist dostum.”
Yazan: Hüseyin UYAR
