Çayeli çarşısının o kendine has uğultusunda, dükkânların arasından süzülen taze çay kokusu karşılar sizi. Şanslıysanız bir dükkânın önünde hem işini çeviren hem de gelene geçene selamı eksik etmeyen o tanıdık yüze rastlarsınız: Ali Paşa Güleryüz.
Ali Paşa, doğduğu günden beri bu sokakların tozunu yutmuş, toprağın dilinden de ticaretin zorluğundan da anlayan tam bir Çayeli evladı. Anadan babadan çaycı… Bahçedeki çay makasının sesini de bilir, dükkânın sabah “bismillah”ıyla açılan kepenk sesini de. Onun dünyası küçük ama gönlü de kapısı da herkese açık.
”Bahçenin Sancısı, Tezgâhın Hesabı”
Ali Paşa ile tabureleri yan yana çekip çaylarımızı tazelediğimizde konu, ister istemez memlekete, Rize’ye geliyor. “Bak uşağım,” diye başlıyor söze, gözleri ilerideki yeni yapılan yatırımlarda. “Biz bu topraklarda çayın içinde büyüdük. Toprak bizi bilir, biz toprağı… Cumhurbaşkanımızın Rize’ye kazandırdıkları ortada. Havalimanından tünellere kadar her şey ufkumuzu açtı. Eskiden buralar çıkmaz sokaktı, şimdi dünya kapımıza geldi.”
Ama esnaflık işte; sadece yapılana bakmıyor, insanın gözünün içine de bakıyor Ali Paşa. “Ticaretin içindeyiz, sokağın nabzını tutuyoruz,” diyerek iç çekiyor. “Ekonomi bugünlerde yoruyor bizi. Maliyetler artıyor, dükkândaki hesap her zaman çarşıya uymuyor. Evet, Rize devleşti, şahlandı; ama esnafın, küçücük tezgâhı olanın da bu rüzgârdan nasiplenmesi lazım. İnsanların cebi biraz daha ferahlasa, dükkâna giren selamın bereketi daha başka olur.”
O Meşhur Söz: “Biz Reisçiyiz!”
Söz dönüp dolaşıp o meşhur siyasi duruşa geldiğinde Ali Paşa hiç eğip bükmeden, tam o meşhur Rize mertliğiyle masaya koyuyor lafını:
“Bizim buraların bir gerçeği var arkadaş; biz AK Partili değiliz ama sonuna kadar Reisçiyiz!”
Bu cümle, bir siyasi tercihten çok bir gönül bağı gibi dökülüyor ağzından. Teşkilatlara kızsalar da bazen politikalara sitem etseler de mesele “Reis” olduğunda tüm sular duruyor Çayeli’nde. Kendi içlerinden çıkan, kendileri gibi konuşan o lidere olan vefa, sandığın çok ötesinde bir yerde duruyor.
Ali Paşa Güleryüz’ün o samimi dünyasından ayrılırken şunu fark ediyorum: Çayeli’nde ticaret sadece alışveriş değil, bir hayat dersiymiş. Ali Paşa gibi hem toprağını hem ticaretini baş tacı edenlerin olduğu yerde ne söz biter ne de o köklü vefa duygusu.
Günün sonunda kulağımda kalan tek bir gerçek var: Parti tabelaları değişir, siyasetin dili değişir ama Çayeli uşağının hemşehrisine olan o “Reis” sevdası asla değişmez.
Meryem Akın
