Trabzon’un o meşhur silsilesi içinde, sisin gri bir tül gibi yeryüzüne indiği Maçka’da; sadece doğanın değil, zihinlerin de kapılarını aralayan bir ışık yükseliyor. Şehit Eren Bülbül Anadolu İmam Hatip Lisesi, bir “Proje Okulu” olmanın getirdiği akademik disiplini, bir gönül okulunun samimiyetiyle birleştirmiş. Bu çatının altında sadece ders zili çalmıyor; bir düşüncenin, bir kelimenin, bir hayalin temelleri atılıyor.
Vizyonun Mimarları: Destek ve Gayret
Bir okulun ruhu, yönetiminin vizyonu kadar geniştir. Okul Müdürü Hüseyin Yoldaş’ın eğitimi sadece sıralar arasına sıkışmış bir müfredat olarak değil, bir “hayat inşası” olarak görmesi bu başarının en sağlam sütunu. Onun sunduğu sarsılmaz destekle, Edebiyat Öğretmeni Neşat Samat adeta bir kelime işçiliği sergileyerek harikalar yaratıyor.
Neşat Hoca’nın hayata geçirdiği projeler ve düzenlediği “Yazar Buluşmaları”, öğrencileri sadece birer okur değil, birer potansiyel kalem ustası hâline getiriyor. Gazeteciliğin o meraklı ruhu ile yazarlığın derin bakış açısı bu projelerde iç içe geçiyor. Gençler bir yazarla göz göze geldiklerinde, o fildişi kulelerin aslında birer kâğıt ve kalem kadar yakın olduğunu idrak ediyorlar.
Gazetecilikten Yazarlığa: Maçka’nın Genç Kalemleri
Seminer sırasında karşılaştığım manzara, sıradan bir okul etkinliğinden çok daha fazlasıydı. Sorulan sorular sadece birer merak ürünü değil; toplumu gözlemleyen bir gazeteci adayının keskinliğini ve insan ruhuna dokunmak isteyen bir yazarın nezaketini taşıyordu.
“Gazetecilik zor mu?” diye soran o seste gerçeğin peşinden gitme arzusu; “Yazmak yaşamak mıdır?” diyen o dimağda ise varoluşsal bir sancı gizliydi.
Gördüm ki Neşat Hocamın ektiği tohumlar, Hüseyin Müdürümün suladığı bu bahçede çoktan yeşermeye başlamış.
Eren’in Mirası ve Yarının Manşetleri
Okulun duvarlarında asılı duran Şehit Eren Bülbül’ün o vakur fotoğrafı, bu okulda okuyan her gencin pusulası olmuş. Onun adını taşımanın verdiği ağır ama onurlu sorumluluk, öğrencileri kısıtlamak yerine onlara muazzam bir derinlik katmış. Maçka’dan ayrılırken dikiz aynasında kalan sisli yollar, benim için artık bir belirsizliği değil, o sisin ardındaki parlak ışığı temsil ediyordu.
Belki bugün o seminerde sessizce not alan bir genç, yarın bu ülkenin vicdanını sarsan bir manşet atacak. Belki o gün gözleri parlayan bir kız çocuğu, dünyayı değiştirecek bir romanın ilk cümlesini kurgulayacak. Bilmiyorum… Ama şunu çok iyi biliyorum: Maçka’daki bu edebiyat ve fikir seferberliği, sisleri dağıtacak olan o büyük aydınlığın bizzat kendisidir.
Elinize, emeğinize, yüreğinize sağlık. Kaleminiz her daim hakikatin izinde, hayalleriniz ise Maçka’nın dağlarından daha yüksek olsun.
Meryem Akın
